مجله شفا

کپسول کلیندامایسین: موارد مصرف، نحوه مصرف و عوارض

کپسول کلیندامایسین
کپسول کلیندامایسین 150 و 300 یک داروی آنتی بیوتیک است که برای درمان عفونت واژن، لگن، گلودرد، عفونت استخوان، سیاه زخم، جوش و عفونت دندان تجویز می شود.

کپسول کلیندامایسین یک داروی تجویزی برای درمان عفونت های خاص ناشی از باکتری ها است و متعلق به دسته داروهای آنتی بیوتیک می باشد. آنتی بیوتیک ها جهت درمان عفونت های ناشی از باکتری ها تجویز می شوند و عفونت های ویروسی را درمان نمی کنند.

کلیندامایسین باعث جلوگیری از تکثیر باکتری ها می شود و با مهار باکتری ها در بدن باعث درمان عفونت های باکتریایی می شود. این دارو برای درمان ویروس ها مانند سرماخوردگی استفاده نمی شود.

قرص کلیندامایسین یک داروی درمان رایج برای جوش و عفونت های باکتریایی در واژن می باشد و ممکن است پزشکان برای درمان عفونت های دیگر نیز این دارو را تجویز کنند. همچنین از کلیندامایسین برای درمان عفونت در افرادی که به پنی سیلین حساسیت دارند نیز تجویز می شود.

نکات برجسته کپسول کلیندامایسین

کلیندامایسین یک داروی آنتی بیوتیک است برای افرادی که مبتلا به عفونت های باکتریایی هستند تجویز می شود و هیچ نقشی در درمان عفونت های ناشی از ویروس ها ندارند.

کپسول کلیندامایسین برای جوش

کپسول کلیندامایسین یک آنتی بیوتیک برای درمان جوش و آکنه می باشد و با متوقف کردن باکتری هایی که می توانند در تکثیر جوش ها نقش داشته باشند عمل می کند.البته کپسول کلیندامایسین به اندازه شکل موضعی آن برای درمان جوش تجویز نمی شود

کپسول کلیندامایسین برای درمان آکنه های التهابی مورد استفاده قرار می گیرد و با کاهش میزان باکتری ها از ایجاد جوش جلوگیری می کند. دلیل اصلی جوش باکتری های پروپیونی یا باکتری های آکنه هستند که کلیندامایسین باعث کاهش میزان این باکتری های محرک می شود.

کلیندامایسین هی تاثیری در تولید غدد چربی پوستی ندارد و فقط برای از بین بردن باکتری هایی است که می تواند باعث التهاب و عفونت شوند و به نوعی باعث می شود که آکنه و جوش شما بدتر نشود.

کپسول کلیندامایسین برای عفونت واژن

کپسول کلیندامایسین یک آنتی بیوتیک است که ممکن است پزشک معالج شما جهت درمان عفونت واژن یا واژینوز باکتریایی که با علائم ترشحات و بوی نامطبوع است تجویز کند.

واژینوز باکتریال در زنان بسیار شایع است و به دلیل تغییراتی در باکتری های واژن ایجاد می شود که امکان رشد سریع انواع خاصی از باکتری ها را فراهم می کند.علائم عفونت واژن معمولا با آنتی بیوتیک هایی مانند کلیندامایسین درمان می شوند و این درمان ممکن است بین یک تا هفت روز طول بکشد.

بر اساس مطالعات انجام شده نشان داده شده است، افرادی که از کلیندامایسین برای درمان عفونت واژن استفاده کردند یک تا دو هفته پس از درمان هیچ علامتی نداشته اند.

کپسول کلیندامایسین برای دندان

کلیندامایسین نوعی آنتی بیوتیک است که برای درمان انواع عفونت های باکتریایی از جمله عفونت دندان استفاده می شود و بیشتر در مواردی که بیمار به پنی سیلین ها حساسیت داشته باشد تجویز می شود.

این دارو به طور کلی به عنوان یک آنتی بیوتیک خوراکی تجویز می شود، اما ممکن است برای عفونت های شدید دندان به کلیندامایسین وریدی نیاز باشد.

کلیندامایسین در مواردی که فرد بیمار به آنتی بیوتیک های پنی سیلین مانند پنی سیلین یا آموکسی سیلین که بیشتر برای درمان عفونت دندان استفاده می شود حساسیت دارند تجویز می شود.

البته هر عفونت دندان نیاز به درمان آنتی بیوتیکی ندارد و می بایست در صورت نیاز به انتی بیوتیک نوع عفونت و وضعیت بیمار توسط پزشک مشخص و نوع داروی آنتی بیوتیک تجویز شود. از مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک ها پرهیز کنید زیرا ممکن است دچار مقاومت آنتی بیوتیکی شوید.

کلیندامایسین چیست

کلیندامایسین از خانواده لینکوزامید ها می باشد که این نوع آنتی بیوتیک ها با ایجاد اختلال در تولید پروتئین در باکتری ها باعث مهار آنها می شوند و رشد آنها را متوقف می کنند. کلیندامایسین دارای طیف اثر بر روی باکتری های گرم مثبت هوازی و بی هوازی می باشد.

کلیندامایسین یک داروی آنتی بیوتیک است که با باکتری ها مبارزه کرده و عفونت های ناشی از باکتری ها را از بین می برد.کلیندامایسین سنتز پروتئین را در ارگانیسم های حساس توسط اتصال برگشت پذیر به زیر واحد 50S ریبوزومی مهار میکند.

کپسول کلیندامایسین حدود 1 تا 3 ساعت طول می کشد تا به اوج اثربخشی خود برسد و متابولیسم آن کبدی می باشد. نیمه عمر کلیندامایسین در بزرگسالان 2 تا 3 ساعت است و توسط ادرار و مدفوع دفع می شود

کلیندامایسین در اشکال دارویی کپسول کلیندامایسین، سوسپانسیون کودکان، آمپول کلیندامایسین ، شیاف کلیندامایسین، ژل موضعی کلیندامایسین، کلیندامایسین واژینال در دسترس می باشد.

موارد مصرف کپسول کلیندامایسین

کپسول کلیندامایسین برای عفونت های شدید باکتریایی تجویز می شود و از آن برای درمان عفونت شدید سینوسی، ذات الریه، عفونت واژن ، بیماری التهاب لگن و جوش صورت تجویز می شود.

همچنین از کلیندامایسین برای عفونت ناشی از ارگانیسم های حساس ،عفونت شدید گوش میانی ،مالاریا،فارنژیت،عفونت استخوان و مفصل ،سیاه زخم ، تونسیلیت مورد استفاده قرار می گیرد.

هشدارهای مصرف کپسول کلیندامایسین

افرادی که که مبتلا به بیماری های گوارشی مانند التهاب روده بزرگ، کولیت یا بیماری کرون هستند نباید از کلیندامایسین استفاده کنند، زیرا این دارو می تواند باعث اسهال و افزایش التهاب در روده بزرگ شود و وضعیف شما را بدتر کند.

اگر مشکلات یا سابقه مشکلات کبدی دارید نباید از این دارو استفاده کنید، زیرا کبد شما نمی تواند به خوبی کلیندامایسین را از بدن شما پاک کند و ممکن است سطح کلیندامایسین در بدن شما افزایش یابد و باعث عوارض جانبی بیشتری شود.

کلیندامایسین میتواند باعث اسهال شود که میتواند شدید باشد یا منجر به مشکلات جدی روده شود. اگر اسهال آبکی یا خونی بود ، استفاده از دارو را قطع کرده و با پزشک تماس بگیرید.

قبل از استفاده از کلیندامایسین ،در صورت ابتلا به بیماری کلیوی ، کبدی ، اختلال روده مانند کولیت یا بیماری کرون یا سابقه اسم و اگزما حتما با پزشک خود درمیان بگذارید.

افرادی که مبتلا به آسم یا واکنش آلرژیک به آسپرین دارند نباید از کپسول کلیندامایسین استفاده کنند و قبل از تجویز این دارو با پزشک خود مشورت کنند. همچنین افرادی که به رنگ غذایی آلرژی دارند نیز نباید از این دارو استفاده کنند.

نحوه مصرف کپسول کلیندامایسین

نحوه مصرف، مقدار مصرف، شکل دارویی و تعداد دفعات مصرف کپسول کلیندامایسین به سن بیمار، شرایط تحت درمان، وضعیت بیماری و واکنش به اولین دوز بستگی دارد.

اگر پزشک کپسول کلیندامایسین را برای شما تجویز کرده است می توانید این دارو را به همراه غذا و یا بدون غذا مصرف کنید و حتما این دارو را در زمان های توصیه شده توسط پزشک مصرف کنید.

کپسول کلیندامایسین ممکن است مری را تحریک کند و برای جلوگیری از این تحریک، کپسول کلیندامایسین را با یک لیوان آب کامل مصرف کنید.

دوز معمول کپسول کلیندامایسین برای بزرگسالان 150 تا 300 میلی گرم هر 6 ساعت می باشد.برای عفونت های شدیدتر مقدار 300 تا 450 میلی گرم هر 6 ساعت می باشد.

عوارض جانبی کلیندامایسین

عوارض جانبی شایع کپسول کلیندامایسین شامل دل درد، حالت تهوع، استفراغ، اسهال، راش و یا طعم فلزی یا ناخوشایند در دهان می باشد که این عوارض ممکن است خفیف باشد. اگر عوارض خفیف بود، طی چند روز از بین می رود اما اگر این عوارض شدید شد و از بین نرفت می بایست با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

مصرف کپسول کلیندامایسین ممکن است در برخی از افراد ایجاد واکنش های آلرژیک کند که علائم آن کهیر، تنفس دشوار و تورم در صورت یا گلو و یا واکنش های شدید پوستی می باشد که در این مواقع می بایست سریعا به اورژانس مراجعه کنید.

البته عوارض جانبی داروها ممکن است در برخی از افراد ایجاد شود و یا اصلا اتفاق نیوفتد، اما باید مراقب علائم باشید که اگر عوارض جانبی ایجاد شد و شدید بود حتما با پزشک خود مشورت کنید.

کلیندامایسین اغلب عوارض جانبی جدی ایجاد نمی کند، اما اگر علائم عوارض جانبی شدید را در خود مشاهده کردید می بایست سریعا با پزشک تماس بگیرید.

داروهای آنتی بیوتیک ممکن است ایجاد عوارض جانبی اسهال شوند که ممکن است نشان از عفونت جدید باشد. اما برخی از عوارض های آنتی بیوتیک شامل اسهال شدید یا خون آلود، گرفتگی معده، کمبود آب بدن و کاهش وزن می تواند یک عوارض جانبی جدی محسوب شود و باید سریعا به پزشک مراجعه کنید.به هیچ وجه از داروهای ضد اسهال استفاده نکنید مگر اینکه پزشک برای شما تجویز کند.

بثورات شدید پوستی مانند سندرم استیونز جانسون می تواند از عوارض جانبی کلیندامایسین باشد که علائم آن شامل بثورات شدید پوستی، تورم صورت یا زبان و تاول روی پوست، بینی، دهان و چشم باشد.

تداخل دارویی کپسول کلیندامایسین

کپسول کلیندامایسین ممکن است با برخی از داروها تداخل داشته باشد و مصرف همزمان آنها باعث عوارض جانبی جدی شود و یا اثر داروها را افزایش یا کاهش دهد.

برای جلوگیری از هر گونه تداخل، اگر دارویی مصرف می کنید قبل از تجویز با پزشک خود مشورت کنید و داروهایی را که مصرف می کنید به او اعلام کنید تا پزشک بتواند بر روی داروها مدیریت کند.

برخی از داروها در صورت مصرف همزمان با کپسول کلیندامایسین می توانند اثر کلیندامایسین را در بدن کاهش دهندکه نمونه ای از این داروها ریفامپین می باشد. این دارو ممکن است میزان جذب القا کننده های کلیندامایسین را در بدن شما کاهش دهد.

برخی از تداخلات دارویی با کپسول کلیندامایسین می توانند عوارض جانبی داروها را افزایش دهند و به این دلیل است که ممکن است مقدار کلیندامایسین در بدن افزایش یابد. نمونه هایی از این داروها کتوکنازول است که می تواند مقدار کلیندامیسین در بدن را افزایش دهند.

مصرف کلیندامایسین در بارداری

کلیندامایسین در گروه B بارداری قرار دارد. به این معنی میباشد که تحقیقات روی سه ماهه اول بارداری انجام نشده است و در صورت بارداری و باردار شدن میبایست با پزشک خود مشورت کنید.

مصرف کلیندامایسین در شیردهی

کلیندامایسین به شیر مادر منتقل می شود و ممکن است به کودکی که در حال تغذیه از شیر مادر است آسیب برساند، به همین خاطر اگر به کودک خود شیر می دهید با پزشک خود صحبت کنید. پزشک ممکن است داروی دیگری را پیشنهاد دهد یا تا مدت درمان با این دارو شیردهی به کودک را متوقف کند.

سلب مسئولیت مطالب و مقالات مجله شفا جنبه اطلاع رسانی و آموزش دارد. این مطالب توصیه پزشکی تلقی نمی شود و نباید مطالب را جایگزین مراجعه به پزشک کرد و برای استفاده از آنها لازم است با پزشک مربوطه مشورت کنید.